Gdyby tak mniej czasu poświęcać na swoje perfekcyjne dążenia – jesteśmy w stanie zrobić naprawdę dużą przestrzeń.
Czy zastanawiałaś/eś się kiedyś co możesz z tą przestrzenią zrobić? Z czasem, z energią?
Gdybyśmy zrezygnowali z perfekcyjnych dążeń, gdyby wystarczyło Nam, że robimy wszystko po prostu dobrze?
To głębsze.
Boimy się tej przestrzeni, boimy się ‚nudy’ bo w tej przestrzeni mogą pojawić się bolesne wspomnienia, zapukać lęki, nieprzepracowane traumy, zmartwienia nieuświadomione wcześniej programy, schematy, przekonania?
Dążąc do perfekcji możemy wypierać problemy, uciekając w przykładową pracę , stale zajmując się czymś i coś doskonaląc.
Jak sobie pomóc?
„Wzmocnij swoje Ja – dorosłe, zastanawiając się nad tym przed jakimi problemami ewentualnie uciekasz. Zapytaj siebie czy Twoje strategie obronne nie sprawiają ci więcej problemów niż usuwają? Z tego powodu perfekcjoniści sa często zestresowani. Obciążaja swoim stresem nie tylko siebie, ale takie innych. Pomyśl, że z powodu swoich wysokich wymagań wobec siebie być może zbyt surowo obchodzisz się z najbliższymi. Ponadto z powodu ambicji nie możesz w pełni cieszyć się życiem. Miej też na uwadze fakt, że jesteś bardziej narażony na syndrom wypalenia niż ludzie, którzy z większą swobodą podchodzą do swoich spraw…”
Zapytaj się siebie też kto mógłby skorzystać z tego gdybyś mniej czasu poświęcał/a na swoje perfekcyjne dążenia?
Twoja rodzina, Twoi przyjaciele, jakaś organizacja charytatywna?
A może po prostu Ty sam/a miałbyś więcej czasu na czerpanie radości życia? 
„Spróbuj zracjonalizować swoje dążenie do perfekcji przez zadawanie sobie pytań o jego sens. Weź swoje Dziecko Cienia i tłumacz znieustającą miłością i cierpliwością, że jest już odpowiednio dobre, że może popełniać błędy. Wzmacniaj swego wewnętrznego Dorosłego przez rozważanie twoich lękowych scenariuszy zdarzeń. Czy rzeczywiście stracilbyś pracę, gdybyś mniej pracowal? Jeśli tak, zastanów sie, czy cały ten stres jest tego wart, czy może istnieie moźliwość zmiany w twoim życiu zawodowym.
Pomysl, czy twoje relacje naprawde będą lepsze, jeśli bedziesz idealnym przyjacielem czy kochankiem? I co to w ogóle znaczy idealny? Zastanów się nad swoimi kryteriami. Czy nie lepiej być szczerym i otwartym aniżeli najpiękniejszym, naj lepszym i najwspanialszym? Myślę, że perfekcyjnie jest przecież wtedy, kiedy się wie, jacy jesteśmy naprawde, i kiedy moźna na nas polegać. Byłoby świetnie, gdybyś nie koncentrował sie tylko na szansach odniesienia sukcesu, lecz raczej na pytaniu, co dla ciebie właściwie jest ważne…”
Ściskam, O.Ł #wpodróżyżycia
Bliżej siebie | Selflove | Świadomość | Czułe przeżywanie | Emocje | Oddech | Zdrowie | Wsparcie | Inspiracja | Coaching | Sesje indywidualne 1:1 | Sesje oddechowe